Jeff Rowe, Kyler Spears (yönetmenler) | Micah Abbey, Shamon Brown Jr., Nicolas Cantu, Brady Noon, Ayo Edebiri, Maya Rudolph, John Cena, Seth Rogen, Rose Byrne, Natasia Demetriou, Giancarlo Esposito, Jackie Chan, Ice Cube, Paul Rudd (seslendirmen oyuncular)

Bu blogdaki ilk animasyon incelemesini bu filmle yaptığım için şanslıyım çünkü iki vizyon haftası önce, 4 Ağustos’ta, vizyona giren Teenage Mutant Ninja Turtles: Mutant Mayhem sinemada izlemesi oldukça keyifli bir film. 2021 yapımı The Mitchells vs. the Machines ile tanınan yönetmen Jeff Rowe’un Kyler Spears’ın eşyönetmenliğiyle ortaya çıkarttığı animasyon filmi, “Barbenheimer,” Spider-Man: Across the Spider-Verse veya Mission Impossible‘ın son filmiyle hayli hareketli geçen bu yazın kesinlikle en eğlenceli filmlerinden biri. Rowe’un Seth Rogen, Evan Goldberg, Dan Hernandez, ve Benji Samit ile birlikte kaleme aldığı filmin senaryosu ise akıcı mizahı ve hızlı tempo ile kendini gösteriyor. Animasyonları ve görselliğiyle dikkat çeken yapımın Ninja Kaplumbağalar’ın yedinci sinema uyarlaması olma özelliğini taşıdığını da belirtelim.

Doğrusu uzun zamandır bu franchise’ın herhangi bir içeriğine maruz kalmamış ve bundan önceki live-action çekilen iki filmi de izlememiştim. Yanlış hatırlamıyorsam çizgi dizileri dışında izlediğim tek uzun metrajlı filmi 2007 yapımı TMNT filmi ve onun da nasıl olduğunu pek hatırlamıyorum. Hatta o kadar uzak kalmışım ki Ninja Kaplumbağalar hikaye örgüsünün bazı unsurlarını da bu filmi izlerken yeniden hatırladım.

Bir buçuk saatin biraz üzerindeki süresiyle temposu hızlı, dolu dolu ve bir o kadar da komik filmin seslendirme kadrosu da hayli zengin. Önceki filmlerinin pek fazla beğeni görmediğini Rotten Tomatoes, Metacritic ve IMDb’den anladığımız 7’nci Ninja Kaplumbağalar filmi seriyi yeniden başlatmak için doğru bir tercih olmuş. Bu sefer bilgisayar animasyonlu çekilen film muhtemelen Ninja Kaplumbağalar’ın en iyi sinema filmi.

Mutant canlılar oluşturmaya çalışan bir araştırmacının araştırma materyallerinin başarısız bir operasyon sonucu dış dünyaya sızmasıyla birlikte dünyaya gelen dört kaplumbağa kardeş (Leonardo, Michelangelo, Donatello, Rafael) ve onlara ebeveynlik yapan bir sıçanın insanlar tarafından yönetilen dünya tarafından dışlanmasıyla kanalizasyonda kendilerine bir hayat kurması ve ergenliğe girerek dış dünyaya daha fazla ilgi duymaya başlayan bu dört kaplumbağa kardeşin dış dünyayla temasa geçme macerasını temel alıyor filmin konusu. Hayatları boyunca dış dünyadan ve insanlardan korunması ve kaçınması öğretilen bu kardeşler insanların sosyal dünyasına ilgi duymadan edemiyor. Kendi yaşlarındaki insanların lisede sosyal bir ortamda eğitim alması, konserler ve diğer etkinlikler, arkadaşlıklar, maceralar ve daha birçok şey hayallerini süslüyor. Yaşlarının getirdiği enerjiyle birlikte de, babaları olarak gördükleri Splinter‘ın insanların asla kendilerini kabul etmeyeceğine dair tecrübelere dayanan uyarılarına rağmen, düğüm bir yerde çözülüyor tabii. Bir üyesi olduğu insanların dünyasından dışlanmış gibi görünen bir insanla, April O’Neal ile, tanışmalarının ardından suç sorunuyla baş eden şehirlerinde kahraman rolüne bürünerek insanlar tarafından kabul edilebileceklerine inanıyorlar. Şehirdeki suç sorununun sebebinin kendileri gibi mutant olan ancak insanlardan uzaklaşmak için gizlice kanalizasyona çekilere gizli bir hayat sürdürmektense mutant popülasyonunu artırarak dünyayı ele geçirme ve insanları kendilerine tabi hale getirme planındaki bir çete olduğuyla yüzleşmeleri bir dönüm noktası oluyor bu dört kardeş için. Sonuç olarak, Teenage Mutant Ninja Turtles: Mutant Mayhem, dram ve mizahı bir araya getiren bir yapım olarak karşımızda duruyor.

Filmin en güzel yanlarından biri ergenlik ruh halini, dünyayla ilgili merakı ve bitmek bilmez enerjiyi oldukça doğal yansıtması. Yapım ekibi bu genç dört Yaşlarının da etkisiyle heyecanlı, tutkulu ve meraklı dört kardeşin de karakterleri özgün ve gerçekçi bir şekilde yazılmış ve görsel olarak da yansıtılmış. Spider-Verse serisini epey andıran göz alıcı animasyonlarıyla oldukça doyurucu bir görsel deneyim sunmasının da bunda katkısı olduğunu söylemek mümkün. 3D teknolojisinin rahatsız edici olmadığı, en azından benim izlediğim sinemada, hatta keyif verici olduğu bir örneği olduğunu da eklemeliyim. Yukarıda da bahsettiğimiz gibi dramatik motiflere de de sahip animasyon filminin mizahı da, dram unsurlarıyla birlikte, gayet yerinde. Şakalar akıcı bir şekilde çalışıyor ve filmin anlatısına da uyumlu bir şekilde katkıda bulunuyor. Seslendirme tarafında da bulunan Seth Rogen’ın yapımcılığının ve yazarlığının bir sonucu olabilir. Filmi orijinal seslendirmeleriyle izleyememiş olsam da -animasyonda dublajın çok günahı olmaz diyorum- okuduğum değerlendirmelerde orijinal seslendirmelerin de beğenildiğini gördüm. Tabii Ninja Kaplumbağalar adı üzerinde bir aksiyon filmi de nihayetinde ve o noktada da yine kendine has görsel stiliyle oldukça keyifli bir deneyim sunduğu söylenebilir.

Bu yazın bana kalırsa “underdog” kontenjanından katılan (Türkiye ve ABD’de ilk haftasonunda gişede Barbenheimer ve Meg 2’nin gerisinde kalmış) filmi Teenage Mutant Ninja Turtles: Mutant Mayhem, yediden yetmişe herkese keyifli vakit geçirmeyi vaat eden, dünyaca ünlü franchise’ı yeniden başlatan eğlenceli bir animasyon filmi. Bu aralar sinemada hangi filmi izlesem diye düşünüyorsanız kesinlikle göz önünde bulundurabilirsiniz. Oscar veya diğer ödüllere talip olur mu şimdiden tahmin etmek zor, muhtemel rakiplerine göz atma fırsatım da olmadı ama şunu söyleyebiliriz: Teenage Mutant Ninja Turtles: Mutant Mayhem dram ve mizahı dengeli bir şekilde birleştiren, doğal karakterleriyle birlikte akıcı ve oldukça keyifli bir film.

3.5/5

Kişisel Letterboxd hesabım

Filmin web sayfaları:
Teenage Mutant Ninja Turtles: Mutant Mayhem (2023) – IMDb
Teenage Mutant Ninja Turtles: Mutant Mayhem (2023) – Letterboxd
Teenage Mutant Ninja Turtles: Mutant Mayhem (2023) – Wikipedia